به بهانه پنجمين جشنواره ملی انتشارات روابط‌عمومي‌ گفت و گويي با لقايي مدير روابط‌عمومي بيمه ايران انجام داديم كه در زير مي‌خوانيد:

جايگاه روابط‌عمومي در ايران را در مقايسه با ساير كشورها چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟
روابط‌عمومي قدمتي به اندازه ارتباطات انساني دارد ترغيباتي با استفاده از هنر و ادبيات كه البته شايد نام روابط‌عمومي را نداشته و سپس طي ساليان زياد با تغيير شكل‌هاي متعدد به صورت امروزي در آمده و تبديل آن به شكل علمي و مدون هنوز ادامه دارد. تا چندي پيش حتي مرز روابط‌عمومي و تبليغات مشخص نبوده گرچه هنوز هم اين مرز بصورت تلفيق مشترك خصوصا در كشور ما مشهود است. اما جايگاه روابط‌عمومي گسترده‌تر از يك اطلاع‌رساني سازمان‌مدار است. با توجه به اينكه روابط‌عمومي‌ها نقش اول را در توسعه اهداف سازماني دارند به نظر مي‌رسد هنوز به جايگاه مطلوب و واقعي خود نرسيده است. همچنين با در نظر گرفتن داشته‌ها،‌ امكانات و دانسته‌هاي هر واحد برآوردن كامل انتظارات عمومي و برون سازمان هم راستا با تعاملات درون سازماني عمل بسيار دقيق و ظريفي است كه هنوز براي بسياري روابط‌عمومي‌ها پاسخ به اين انتظارات و رسيدن به اهداف فوق كاملا ميسر نگرديده است.

به نظر شما در ميان كاركردها و فنون روابط‌عمومي، امور انتشاراتي از چه جايگاهي برخوردار است؟
استفاه از امور انتشاراتي بستگي به نوع به كارگيري آن دارد معمولا كتاب و مقالات در مجلات تخصصي مخاطبين خاص خود را در بر مي‌گيرد. همچنين اطلاع‌رساني از طريق روزنامه سريع و عمومي‌تر است، (البته نه به اندازه رسانه‌هاي صوتي و تصويري) اما ماندگارتر نيز مي‌باشد. بروشور و بولتن نقش كاربردي و مناسبتي را دارد و اما انتشارات اينترنتي به سرعت جايگاه ويژه‌اي را در بين گونه‌هاي مختلف انتشار كسب نموده است و تلفيقي از فنون صوتي، تصويري و انتشاراتي است.

از ديدگاه حضرتعالي رشد و توسعه روابط‌عمومي در بخش خصوصي و دولتي چه تفاوت‌هايي با هم دارد؟ موانع توسعه روابط‌عمومي سازمان‌هاي دولتي را چه مي‌دانيد؟
روابط‌عمومي در بخش‌هاي دولتي معمولا چارچوب و نيز محدوديت‌هاي فراواني را داراست. بروكراسي اداري، بخشنامه‌ها، و دستورالعمل‌هاي دولتي، محدوديت‌هاي نظارتي همه و همه مشكلاتي است كه در بخش خصوصي براي روابط‌عمومي تعريف نشده و نيازي به تعريف ندارد و به طور كل فعاليت‌هاي روابط‌عمومي در سازمان‌هاي دولتي نسبت به سازمان‌هاي خصوصي به مثابه كار كردن در يك اتاق محدود نسبت به فضاي باز و هواي آزاد است. موانع توسعه در بخش دولتي، شامل فقدان تعريف صحيح از روابط‌عمومي، محدوديت‌هاي مالي، كمبود منابع انساني، نظارت‌هاي بي‌مورد و وجود دستورالعمل‌هاي تعريف نشده و به دور از خلاقيت‌ حرفه‌اي است.

به نظر شما برگزاري اين جشنواره‌ها در بالا بردن كيفيت كار روابط‌عمومي‌ها چه نقشي دارد؟
برگزاري جشنواره‌هاي روابط‌عمومي‌ها با حضور همه روابط‌عمومي‌ها در سطوح مختلف آموزنده و الگودهنده است اما با توجه به اينكه اين جشنواره‌ها اغلب به نام‌هاي متعدد و موازي برگزار مي‌شود، بعضا از اهميت آن كاسته مي‌شود. چنانچه تشويق و ترغيب به شكلي باشد كه مديريت‌ها عدم حضور در اين جشنواره را از دست دادن فرصت بدانند نتيجه آن نيز طبعا بهتر خواهد بود.

آيا به ايجاد رقابت بين واحدهاي روابط‌عمومي اعتقاد داريد؟ به نظر شما جشنواره انتشارات روابط‌عمومي‌ها چه تاثيري در اين زمينه دارد؟
اصولا الگوسازي و معرفي توانايي‌ها، امري مفيد است و جشنواره انتشارات روابط‌عمومي همانند ساير جشنواره‌هاي تخصصي در گسترش فنون روابط‌عمومي موثر است و فرصت مغتنمي است كه كارشناسان روابط‌عمومي با دقت نظر بيشتري به فعاليت‌هاي ساير همكاران توجه نمايند و خود و ديگران را در بوته نقد قرار دهند.